چهارشنبه 22 بهمن رفتیم بریم بیرون و یه نونوایی که آدرسش رو داده بودن و برخلاف تصورمون دیدم یه عالمه ماشین و موتور تو خیابونا هستن و پرچم به دست دارن میرن .... واقعا احساس می کردم امسال هیشکی نره اما بازم بودن افرادی که رفته بودن و خوب نونوایی هم انقد

نمیدونم این روزا چرا اینقدر دیر میگذرن اصلا حوصلشون رو ندارم اینکه می بینم بابام کسالت دارن و به لطف سران مملکتم داروهاشون نیست و چقدر باید اینور اونور بزنی تا شاید اصلش رو پیدا کنی و .... اعصابمو داغون می کنه. خداجونم میخوای بزنی هممون رو بکشی خوب چ

وقتی دقت میکنم می بینم سال قبل خیلی نگران رفت و آمدها به خونه پدرم بودم، خیلی نگران بیرون رفتناشون هربار میرفتم اونجا از دم در، داخل نمی رفتم دست به هیچی شون نمیزدم که مبادا خدای نکرده بیمارشون کنم .... خیلی نگران رفت و آمدهای همسرم و کارهاش بیرون از

دستات رو بذار تو دستم بگو دوستت دارم هنوز باهات هستم داشتم هاردم رو زیر و رو می کردم که به این آهنگا رسیدم گمونم مال 8، 9 سال پیش هستند ولی چقدر خاطرات زنده شد تو ماشین این آهنگا رو گوش می دادیم و با همسرجام قر میدادیم از به یادآوریش همینجور نیشام ت

و روزها از هم پی هم میگذرن و من می فهمم که چه اندازه باید برای اطرافیانم ارزش و حرمت قائل بشم و آدمای زندگیم روز به روز خودشون رو بیشتر نشون میدن و می شناسمشون.

من هم هر روز دارم پخته تر از قبل میشم و اینکه چطور برخورد کنم.

تنها آرزوی این روزای من ، آرام شدن همسرم و سلامتی و دل شادی خانواده ام هست ...

خدایا خودت رحم کن.

الانه علی آقا زنگ زد بهم و یه نیم ساعتی صحبت میکرد و باهام می گفت حیفه بیا برو اطلاعات برنامه نویسیت رو به روزآوری کن و بیا با هم با آبجی بریم تو زمینه برنامه نویسی موبایل و ....

نمیدونم خودمم دوست دارم اما فک میکنم مخم نمیکشه دیگه.... شاید هم بهونه هست و باید شروع کنم تا ببینم کجا می رسم.

خدایا توکل به نام اعظمت...

خدایا شکرت بخاطر بیداری امروزم ، دیدن فرزندان ، همسرم، پدرم و خواهرزاده ام .....

ان شاءالله ساعت کمی بیشتر بگذرد از بقیه هم خبر میگیرم.

پیش به سوی فرداهای روشن ...

همین الان جلوی خونمون یه پراید با 4 تا جوون استاده بودن و کاملا مشخص بود یچیزی زدن صدا آهنگ بالا رقص و هزار تا غلط دیگه ..... با رقصش مشکلی ندارم هرچند الان اصلا روحیه شو ندارم یعنی امشب فهمیدم هنوز از غم از دست دادن پدر همسرمم ناراحتم و غرق غصه میشم

تاریخ تولدت مهم نیست، تاریخ "تبلورت" مهمه. اهل کجا بودنت مهم نیست، "اهل و بجا" بودنت مهمه. منطقه زندگیت مهم نیست، "منطق زندگیت" مهمه. .خانواده ات مهم نیست انسان بودنت مهمه و گذشته زندگیت مهم نیست، امروزت مهمه که چه گذشته ای واسه فردات میسازی... با ا